Nie wiem ile minęło, ale poczułem mocne szturchanie, ktoś chyba też skakał po łóżku. Otworzyłem powoli oczy. Spectra skakała wesoło po lewej stronie łóżka a Ras szturchał mnie co chwila w ramię.
- No wreszcie! Godzina minęła - pokazał mi ekran telefonu.
- Plus Coin każe wszystkim zejść na dół - odezwał się spokojnie Clay, który stał oparty o framugę w drzwiach. Ciekaw jestem jak otworzyli drzwi skoro klucze jak mi się kojarzyło miałem w kieszeni. - Wstawaj - Wziął z podłogi poduszkę rzucił ją we mnie. Rozejrzałem się.
- Co tu się kurwa stało! - zapytałem widząc wszędzie puch i rozwalone ubrania, poduszki...
Wszyscy wybuchnęli śmiechem. Patrząc na nich sam nie wiedziałem czy mam się śmiać, czy może płakać. Wyglądali jak... jak czworo idiotów, aż sam zacząłem się śmiać.
- Ale tak na serio... co mnie ominęło?
- Walka na poduszki! - wykrzyknęła radośnie Spectra i skoczyła na łóżku po czym opadła i leżała koło mnie. Westchnąłem.
- Jak małe dzieci - pokręciłem lekko głową.
- A ty jesteś za sztywny! - uśmiechnęła się zadziornie.
- Tylko c się wydaje - odezwał się spokojnie Rassell. - To pozory, dla nauczycieli... dorosłych i ojca...
- Aby mi ufali - uśmiechnąłem się.
- Ciekawe - odparła Aliessa. - Ty Clay też tak robisz?
- No pewnie, jak inaczej byłbym zastępcą gospodarza w klasie? Jakby Coin mi nie ufała to by na to nie pozwoliła - uśmiechnął się i usiadł na jednym z foteli.
- A ty przypadkiem nie wspominałeś, że Coin chce abyśmy zeszli? - zapytała unosząc brew Spectra
- No wspominałem. - odezwał się lekko. - Ale nie chce mi się iść - mrugnął do niej.
- Nie no... trzeba iść. - Rassell wstał i wyszedł z pokoju.
Za nim w podskokach jak idiotka wyszła Aliessa. Clay wstał ociężale i spojrzał na mnie. Czekał, aż wstanę. Westchnąłem ciężko po czym zszedłem z łóżka i poczłapałem się do wyjścia. Za mną szła Spectra. Clay zamknął za nami drzwi i rzucił mi kluczyk po czym pobiegł szybciej na dół. Zatrzymałem się.
Spectra zatrzymała się obok mnie i przyglądała mi z uniesionymi brwiami.
Uśmiechnąłem się. Dziewczyna zmarszczyła lekko nos. Słodko wyglądała. Rozejrzałem się. Było pusto. Wróciłem się szybko do pokoju. Spojrzałem na nią czekając czy pójdzie za mną, czy pójdzie na dół. Stała chwilę po czym weszła za mną do pokoju. Uśmiechnąłem się znów.
Usiadłem na łóżku. Spectra stała w drzwiach przyglądając mi się uważnie.
- Będziesz tam tak stać?
- No... my... musimy iść na dół - odparła niepewna. Uśmiechnąłem się i gestem nakazałem, aby usiadła koło mnie. - Ash, musimy iść! - starała się być stanowcza choć wiem, że w głębi nie miała ochoty iść.
- Co ci szkodzi chwila?
Westchnęła i usiadła obok, widziałem jak lekko się uśmiecha i rumieni. Spojrzała na mnie. Nigdy nie potrafiłem oprzeć się tym oczom. Przepiękne! Położyłem jej dłoń na policzku i uśmiechnąłem się do niej lekko. Dziewczyna uśmiechnęła się niepewnie. Była zakłopotana. Zbliżyłem się do niej lekko. Otworzyła ciut szerzej oczy. Zastanawiało mnie co teraz myśli, mogła myśleć wiele, taka sytuacja...
Zbliżyłem się jeszcze bardziej i lekko musnąłem jej usta. Dziewczyna jakby lekko podskoczyła z wrażenia. Uśmiechnąłem się po czym lekko ją pocałowałem. Odsunęła się lekko. Spojrzałem na nią niewinnie. Była bardzo zaskoczona i bardzo zarumieniona. Uśmiechnąłem się po czym stałem i podszedłem do drzwi.
Spojrzałem na skołowaną dziewczynę. Przyglądała się mi.
- Co... co to oznacza? - zapytała niepewnie i powoli wstała.
- Powiem ci wieczorem - odparłem tajemniczo i uśmiechnąłem się.
Dziewczyna wyszła oglądając się co chwila na mnie. Powoli zeszliśmy na dół.
Wszyscy stali czekając na nas. Coin była chyba zdenerwowana, a ja byłem raczej z siebie zadowolony. Bo kto by mi zabronił? Nikt. Z resztą jak nie wtedy to i tak bym to wkrótce zrobił.
- Witam spóźnialskich! - odezwała się sucho McCoin.
- Przepraszamy. Specrta czegoś zapomniała - zwaliłem na nią... ale oczywiście ugryzłem się w język, mogłem powiedzieć, że ja ale Spectra jakoś nie była urażona pociągnęła pałeczkę.
- Tak... szukaliśmy trochę, a okazało się, że cały czas mam to przy sobie - poklepała prawą kieszeń spodni.
- Mam nadzieję, że to się nie powtórzy.
- Obiecujemy - powiedzieliśmy razem uśmiechnąłem się do niej.
Coin powiedziała, że idziemy do Wesołego Miasteczka w Wofkloy. Wszyscy wrzasnęli radośnie. Każdy lubił chodzić do takich miejsca, a w Wofkloy mieli najlepszy jaki był w tym stanie Arizona.
Wsiedliśmy znów do autokaru, na te samie miejsca. Clay i Taiga siedzieli przed nami. Taiga się co chwila odwracała. Uśmiechnąłem się do niej, odwzajemniła to lekkim skromnym uśmiechem.
Nim się obejrzeliśmy byliśmy już przed bramami. Przywitał nas pisk ludzi którzy akurat zjeżdżali z najwyższego toru rollercoaster'owego.
Wesołe Miasteczko Wofkloy było tu cały czas, ale otwierane było tylko w sezonach wyjazdowych. Wofkloy nie było często odwiedzane, ale jak już to zawsze można było to miło wspominać. Nie dość tego, że mają ciekawe atrakcje to do tego dochodzi bardzo ciekawa historia i krajobraz niemal nie naruszony przez ludzi.
Wofkloy niby było dużym miastem, a jednak nie można było się tu natknąć na ogromne strzeliste budynki czy coś co mogłoby choć odrobinę zaszkodzić naturze. Czyste i nie skażone. Nie to co Austech... paskudne i zanieczyszczające. Nasza fabryka co rok wylewa tony zanieczyszczeń do pobliskiej rzeki... nikt się tym nie przejmuje.
Weszliśmy grzecznie tak jak prosiła Coin, jednak gdy tylko przekroczyliśmy progi bram od razu rozproszyliśmy się i potworzyliśmy max sześcioosobowe grupy. Ja, Ras, Ali, Clay, Taiga i Spectra tworzyliśmy jedną grupę. Zdziwiło mnie, że to Taiga zaciągnęła do nas Clay'a... z tego co wiem to do niej nie podobne. Ustaliliśmy, że razem pójdziemy na rollercoaster'a.
Wagonik miał sześć siedzeń. W sam raz abyśmy jechali tylko my, w grupie.
Stanęliśmy w dość małej kolejce pełni niecierpliwości. Od dawna marzyłem, aby przejechać się tym potworem. Szliśmy na największy i zarazem najszybszy tor jaki mieli. Dreszczyk emocji był nie mały. Tylko Aliessa była bardzo spokojna i chyba nawet się nie cieszyła. Do prawdy... pierwszy raz mam styczność z taką osobą. W końcu nadeszła nasza kolej, usiadłem w pierwszych siedzeniach. Rassell chciał usiąść koło mnie, ale Spectra szybko i sprawnie wśliznęła się i usiadła koło mnie.
Ras westchnął z lekkim niezadowoleniem i usiadł na końcu obok niego równie naburmuszona usiadła Aliessa. Taiga i Clay usiedli za mną i Spectrą.
Kolejka powoli ruszyła. Początek jak zwykle spokojny, wjeżdżaliśmy powoli na jedno z wzniesień. Gdy byliśmy na szczycie kolejka kilka razy bujnęła się to w przód to w tył po czym gwałtownie zjechała na dół. Wszyscy wrzasnęliśmy radośnie. Gdy byliśmy blisko dołu zacząłem się z nie wiadomych powodów śmiać. Często mi się to zdarzało. Razem ze mną chichotała Spectra.
Kolejka co chwila wjeżdżała w górę i z zawrotną prędkością zjeżdżała w dół powodując śmieszne motylki w brzuchu. Wydawało mi się, że trwa to sekundy, a jednak gdy w końcu stanęliśmy okazało się, że minęło pół godziny. Byłem w szoku a jednak ciekawsze było to, że nie potrafiłem porządnie utrzymać równowagi.
- Było ekstra! - wrzasnął radośnie Clay i zaczął skakać jak szalony.
Uśmiechnąłem się po czym postanowiliśmy pójść do gabinetu strachu, zobaczyć jak udało im się go tym razem urządzić. Gdy ostatnio tu byłem duchy to były szmatki przywiązane na sznurek a pająki były z gumy. Prędzej był to gabinet śmiechu niż strachu.
Powoli przeszliśmy próg. Z pozoru nie było strasznie chyba, że ktoś panicznie bał się ciemności.
Usłyszeliśmy coś w stylu niby diabolicznego śmiechu. A jednak zabrzmiało to jak... jak zdychająca żaba. Wybuchliśmy śmiechem. Co można było innego zrobić? To było prze komiczne.
- Co to miało być? - mówiła ze łzami w oczach na wpół zgięta Aliessa. Wreszcie widziałem normalne zachowanie. A jednak i to mnie dziwiło...
- Nie mam pojęcia - mówiłem próbując się uspokoić.
Gdy w końcu udało nam się przestać śmiać poszliśmy dalej. Usłyszeliśmy buczenie. Pewnie miała to być imitacja wycia ducha. Tym razem jednak lepiej im wyszły. Wyglądały bardziej jak duchy, a jednak nadal nie były straszne. Zwykłe szmaty.
Gdy byliśmy już przy wyjściu ujrzeliśmy światło od otwartych drzwi. Już mieliśmy wychodzić gdy drzwi nagle się zamknęły. Dookoła nie wiadomo skąd jakby wyrosły lustra. Otoczyły nas i zaczęły tworzyć coś w stylu tuneli. Mieliśmy do wyboru trzy przejścia.
- Chyba musimy się rozdzielić - powiedziałem niepewnie.
- Pojebało Cię!? - wrzasnął Ras. - To najgorsze co możemy teraz zrobić!
- A co niby według ciebie mamy zrobić? Tak będzie najszybciej - mówiła spokojnie Spectra. - Ash ma racje, musimy się rozdzielić. Podzielmy się na trzy grupy mieszane. Ja pójdę z Ash'em! - powiedziała szybko ostatnie słowa.
- Idziesz ze mną Taiga? - zapytał niepewnie Rassell. Chyba miał dość towarzystwa Aliessy
Dziewczyna spojrzała na Clay'a który tylko ją zachęcił do tego, aby poszła z Ras'em. Kiwnęła niepewnie o podeszła bliżej niego. Była chyba ciut wystraszona. Nie umiem tego określić.
Aliessa i Clay poszli w lewo, Ras i Taiga w prawo a ja i Spectra postanowiliśmy pójść na wprost.
Miałem nadzieję, że to dobry pomysł.
---------------------------------------------------------------------------------
Wybaczcie, że dopiero teraz. Aktualnie wróciłam z wyjazdy ( swoją drogą było zajebiście!! )
Puki jeszcze są wakacje będę pisała co około dwa dni... może codziennie, ale jak będzie szkoła ( tsa... teraz Tech więc będę tu rzadkim bywalcem :/ ) oczekujcie, że rozdziały mogą pojawiać się nawet co dwa tygodnie. Nie będę miała już tyle czasu. W końcu będzie trzeba się uczyć, co nie? Ale puki co, będę raczej pisała na bieżąco ;)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz