Rozdział 2.5

Wyszliśmy z sali, jak zwykle ja na końcu. Przede mną wychodziła Spectra i uśmiechnęła się do mnie zalotnie. Już miałem mętlik w głowie... Niech jeszcze się okaże, że do tej naszej "grupy" dołączy kolejna wariatka to normalnie będzie prze cudnie!
Szliśmy powoli przez korytarz. Pod salą było pusto, zdziwiło mnie to, o ile dobrze kojarzyłem wszyscy nauczyciele byli obecni, więc nie mogło być zastępstwa i zmiany sali. Do sali też raczej nie weszli, minęła zaledwie minuta od dzwonka, a każdy nauczyciel właśnie w tych okolicach przychodzi.
Podeszliśmy bliżej, na drzwiach wisiała kartka z okropnym nie czytelnym pismem Harlyi.

         Jesteście zwolnieni z reszty lekcji.

Pozdrawiam, msc. Harlyi

Tylko tyle, a każdy był w niebo wzięty. Oparłem się o ścianę, po czym usiadłem. Odetchnąłem z ulgą. Obok mnie usiadł... a raczej padł na ziemię, Rassell. Spectra usiadła przede mną i patrzyła się na mnie z uśmieszkiem. Już się bałem dzisiejszej nocy.

- Ash - odezwał się Rori. - Co ty na to, aby z tej okazji pójść na... no sam nie wiem... jedno piwko?

Wszyscy spojrzeliśmy na niego. Ogółem nie mogliśmy jeszcze kupować alkoholu, ale Rori miał swoje wtyki i zawsze umiał załatwić takie coś. Uśmiechnąłem się do Rassell'a porozumiewawczo. W zeszłym roku na moich urodzinach już odstawiliśmy takie coś, kiwnęliśmy zgodnie.

- Idziemy z wami! - oznajmiła z uśmiechem Spectra, a Aliessa spojrzała na nią zaskoczona.

- Nie! - Odezwał się stanowczo Ras. - Mam już serdecznie dość waszego towarzystwa!

- Oj nie przesadzaj! - uśmiechnęła się do niego zalotnie. - My też chcemy się zabawić!

- Ja nie - odparła Aliessa, a Spectra spiorunowała ją wzrokiem.

- To ja z wami pójdę! - uśmiechnęła się.

- W sumie jeśli jej nie będzie. - Rassell spojrzał wrogo na Aliessę. Na prawdę jej nie polubił. - Ty w sumie możesz przyjść... przy okazji dogadamy się w kwestii tego całego włamania do tych akt czy coś...

- Super! - wydawała się naprawdę szczęśliwa.

Zebraliśmy się w końcu i wyszliśmy z Kinghorn. Aliessa poszła w lewo, a my w prawo. Rori nas prowadził do pewnego sklepu w którym pracował jego znajomy. Umówiliśmy się, że pójdziemy do mnie, z resztą Rassell u mnie zostawił swoje notatki, a Rori miał do odebrania mój stary motor. Wszystko było po drodze i przy okazji... no... dodajmy jeszcze to, że Spectra mieszka blisko... i tak musiałbym z nią iść, więc już kit w to. Rori kazał nam zaczekać przed sklepem. Minęło trochę czasu nim wyszedł. Uśmiechnął się.

Więc się udało, raźnym krokiem poszliśmy do mnie. Oczywiście droga musiała trochę potrwać, zacząłem się zastanawiać nad tym, aby zacząć jeździć autobusem bo nogi zawsze pod koniec dają mi do zrozumienia, że mają dość... stanęliśmy przed moim domem. Ojca jak zwykle nie było, zawsze wracał minimum po osiemnastej. Szedłem pierwszy by otworzyć drzwi.

Otworzyłem drzwi. Rassell od razu rozgościł się w salonie, jak zawsze kiedy do mnie przychodził. Rori poszedł w jego ślady. Spectra weszła powoli i rozglądała się dookoła. Tego typu zachowanie zawsze mnie denerwowało... jakby nie można było wejść normalnie do czyjegoś domu. Zamknąłem drzwi i usiadłem na kanapie obok Rassell'a .

Rori wyjął cztery butelki, chyba najlepszego piwa i rozdał nam. Z uśmiechem to przyjąłem. Ras również się uśmiechnął. Spectra nawet tego nie zauważyła, rozglądała się tylko ciągle po domu, jakby był jakiś najwspanialszy na świecie, a z tego co wiedziałem, niemal każdy dom w tej okolicy wyglądał tak samo... no chyba, że domownik miał jakieś widzi mi się i zmienił wystrój, a ojcowi się nie chciało, dlatego dom wygląda tak samo jak w dniu wprowadzki... nie licząc mojego pokoju.

- Spectra? - szturchnął ją Rori.

Spojrzała na niego lekko wystraszona po czym szybko się uśmiechnęła.

- Zagapiłam się. - odparła lekko.

- Zauważyliśmy - powiedział olewczo Rassell.

Jakoś piliśmy w ciszy... zazwyczaj nam się to nie zdarzało, ale tym razem była z nami także Spectra, nikt nie wiedział o czym można by rozmawiać. Ras odstawił praktycznie pustą butelkę i westchnął.

- O której? - odezwał się i spojrzał na Spectre, która akurat kończyła pić.

Pierwszy raz miałem styczność, z taką dziewczyną. W zasadzie zacząłem się do niej przyzwyczajać. Może... ciut polubiłem? Kto wie, jeszcze się zobaczy.

- Co o której ? - spojrzała na niego pytająco.

- O której jutro wpadniesz... - odezwał się rezygnacyjnie.

- Ah! Może po lekcjach? 

- Jak chcesz... mi to w sumie obojętne... 

- Okej - odezwała się przeciągle, po czym wróciła do picia. Chyba nie bardzo miała ochotę na rozmowę.

W końcu chyba Rori stwierdził, że dłużej w ciszy nie wysiedzi. Odłożył już pustą butelkę i spojrzał na mnie.

- W jakim stanie jest ten motor? 

Dopiłem resztkę i wstałem gestem wskazując mu by szedł ze mną. Reszta tak jakoś też poszła.

Poszliśmy przez kuchnię do garażu, w którym aktualnie stały dwa motory. Jeden był przeznaczony dla Rori'ego. Podszedłem razem z nim. Obejrzał go dokładnie uśmiechając się co chwila.

Chyba mu się spodobał. Był lepszy niż mój aktualny... według niego, jak dla mnie był zbyt... jakby to powiedzieć? Niebezpieczny? To chyba dostateczne określenie.

- Niezły. - spojrzał na mnie. - Pozwolisz na jazdę próbną?

- Jasne. - uśmiechnąłem się i rzuciłem mu pierwszy lepszy z brzegu kask.

Bez dalszych zbędnych ceregieli usiadł na motor i spojrzał na mnie znacząco. Otworzyłem wjazd. 

Usłyszałem znajomy warkot po czym Rori wyjechał z głośnym piskiem. Wyszliśmy zobaczyć jak bardzo się rozpędzi. Znałem możliwości tej maszyny, ale zawsze fajniej to wygląda niż się to odczuwa.

Jechał bardzo szybko po czym zniknął za zakrętem. O ile dobrze pamiętam była to ślepa uliczka więc za chwile powinien się pojawić z powrotem. A jednak mijały minuty, a on się nie pojawiał.

- Coś jest nie tak - wymamrotałem. Rassell skinął mi twierdząco głową. - Poczekacie? - Kiwnęli przecząco. Fuknąłem. - Na piechotę będzie za długo.

Z rezygnacją przyznali mi rację. Usiadłem na motor i szybko wyjechałem jadąc w tą samą stronę co Rori.

Gdy byłem na miejscu widok wstrząsnął mną. Podbiegłem do przyjaciela, który leżał nieruchomo na ulicy.

Wokół niego było dość dużo krwi. Miałem nadzieję, że nic wielkiego mu się nie stało.

- Rori? - szturchnąłem go. 

Nie zareagował. Wziąłem telefon i szybko zadzwoniłem po karetkę. Po około pięciu minutach na miejscu był także Rassell i Spectra. Dziewczyna przytknęła dłoń do ust a jej oczy stały się jeszcze większe. Chyba zrobiło jej się też słabo. Ras ją podtrzymał gdy straciła lekko równowagę.

- Co się stało? - zapytał z niepokojem spoglądając na Rori'ego.

- Nie mam pojęcia - w oddali było słychać syreny karetki. - Kiedy przyjechałem zastałem go w takim stanie.

Czułem, że głos mi zaczął drżeć. Każdy z nas był wstrząśnięty. Nawet Spectra, mimo iż znała go zaledwie od niecałej godziny, może dwóch.

Na miejsce przyjechała również policja, oznajmiła nam, że motor miał przecięte hamulce stąd wypadek. Rori był w dość ciężkim stanie. Zacząłem się o niego martwić, znałem go bardzo długo, nie chciałbym stracić takiego przyjaciela.

- Ale kto je podciął? - dopytywał Rassell.

- Tego jeszcze nie wiemy...

- Ale to ustalimy. - dokończył za jednego drugi policjant.

Minęło jeszcze trochę czasu nim wszyscy się zabrali. Ras zabrał ode mnie notatki i dość chwiejnym krokiem wrócił do siebie. Spectra jeszcze chwilę postanowiła zostać u mnie.

- Myślisz, że z tego wyjdzie?

- Nie wiem... ale mam taką nadzieje - mówiłem mętnym głosem.

- Ja również... polubiłam go... - uśmiechnąłem się do niej przelotnie.

Zbliżyła się do mnie i przytuliła mnie. Nie protestowałem, nie miałem na to sił, byłem zbyt wstrząśnięty tym co się dało, nawet objąłem dziewczynę, również była przejęta.

Siedziała u mnie jeszcze trochę po czym się zebrała i zostałem sam. Siedziałem w salonie wpatrzony w podłogę, do czasu gdy nie wrócił ojciec i życie musiało wrócić na trochę do normy.

------------------------------------------------------------------------------
W taki to sposób kończymy rozdział drugi. Może jeszcze dziś zacznę trzeci... nwm