Obudziłem się kiedy autokar zahamował gwałtownie. Zarzuciło wszystkimi gwałtownie do przodu. Zrobił się harmider, każdy się skarżył na to nie planowane hamowanie. Nikomu się ono nie spodobało... zapewne dlatego, że jeszcze wielu chciało sobie pospać. Po takiej pobudce chyba każdy zrezygnował z drzemki.
Lekko zdenerwowany zdarzeniem podparłem głowę na ręce, którą położyłem na oparciu. Wyjrzałem przez okno. Pogoda nam nawet dopisywała. Było po prostu ciemno, nie było deszczowych chmur.
O tyle dobrze, każdy chyba to zauważył i albo mi się wydawało, albo nawet każdy był nieco rozpromieniony.
Spectra i Aliessa gawędziły o czymś. Jak dobrze zauważyłem ukradkiem Rassell nawet nie przejął się takowym gwałtownym hamowaniem. Spał se w najlepsze. Zazdrościłem mu.
Spectra co chwila zerkała na mnie z szerokim uśmieszkiem. Troszkę mnie denerwowała... jednak nie tak bardzo jak Aliessa... patrzyła się na mnie praktycznie cały czas i irytowała tym.
Westchnąłem i ponownie wyjrzałem przez okno. Chmury zaczęły jakby znikać? Oznaczało to jedynie tyle iż zbliżamy się do granicy Austech...do Wofkloy.
Ośrodka nie było jeszcze widać, to wiadome, ale miałem przeczucie, że niedługo się ukarze. Niebo zaczęło robić się coraz jaśniejsze. Nie wiedziałem czy mam się cieszyć, czy może zacząć ignorować szczegóły. To drugie bardziej by mi się przydało.
Zawsze oceniałem sytuację po szczegółach. Z jednej strony to dobrze, ale nie patrzyłem na całokształt, a on chyba jest najważniejszy...
Krajobraz Leśno-Wiejski zaczął znikać. Pojawiało się więcej domków itp. Czyli byliśmy blisko Wofkloy.
Rassell powoli się przeciągnął i ziewnął oglądając się dookoła. Przez chwilę wyglądało to tak, jakby nie pamiętał gdzie jest ani co się dzieje. Gdy zobaczył mnie i okolice za oknem uśmiechnął się lekko.
- Dojeżdżamy co nie? - zapytał spoglądając na mnie.
- Tak, chyba tak.
- Uwaga! - wrzasnęła najgłośniej jak mogła McCoin. - Dojeżdżamy do Ośrodka Ocelot!
- Ocelot? - spojrzała na McCoin zaskoczona Aliessa.
- Tak... ulubieńcem właściciela tego ośrodka jest dziki kot rasy Ocelot. - uśmiechnęła się Spectra.
- Było na stronie ośrodka wy historii założyciela - odparł bezceremonialnie Ras. - Też to czytałem.
Wzruszyłem ramionami. Jakoś mnie to nie interesowało... równie dobrze dla mnie ośrodek mógłby się nazywać Pod Dębem i, i tak by mnie to nie ruszyło.
Zaczęliśmy wjeżdżać w małą leśną drużkę odjeżdżając od miasteczka. Ścieszka była chyba rzadko używana, rzucało nami na boki. Miałem wrażenie jakbym był na, co najmniej w źle skonstruowanym rollercoasterze. W końcu zaczęliśmy hamować przy całkiem ładnym drewnianym ośrodku. Był nawet duży.
Powoli wysiedliśmy z autokaru. Wedle życzenia Coin nikt się nie przepychał i wszyscy spokojnie i grzecznie wysiedli i stanęli przed ośrodkiem. Policzyła nas ponownie po czym weszliśmy do budynku. W korytarzu stał starszy mężczyzna. Przy prawej nodze stał kot... był dość spory sięgał mu kolana... stwierdziłem iż to maskotka ośrodka. Sławny Ocelot.
Uśmiechnął się gdy nas ujrzał. Wyjął z szuflady kilka kluczy i stanął przed nami.
- Dobierzcie się w pary trzy osobowe. Mieszane lub nie... ja na to nie patrzę - wzruszył ramionami.
- Nie mieszane. - dała ostry nacisk na słowa Coin,
Oczywiste ja i Ras byliśmy w parze tak samo zrobiły dziewczyny. Starszy mężczyzna rozdał nam od niechcenia klucze. Dla nas nie starczyło.
- Chyba śpicie na korytarzu zaśmiał się. - Chyba, że wasza ładniutka nauczycielka pozwoli wam być razem w ostatnim wolnym pokoju - pomachał nam przed nosem kluczem.
- Dobrze. - Westchnęła Coin. - Tylko bez wygłupów! Nie chcę mieć później problemów!
Mężczyzna rzuciła mi klucze. W sumie ledwie je złapałem. Spojrzałem na numerek. Ciekawe, że nasz pokój miał numer... zero...
- Wasz pokój jest na poddaszu. - odezwał się mężczyzna po czym zniknął w jednym z pokoi. Niepewnie poszliśmy na górę. Na poddaszu był jeden jedyny pokój... zero.
Włożyłem klucz do dziurki i niepewnie go przekręciłem. Drzwi zaskrzypiały a naszym oczom ukazały się dwa łóżka dwuosobowe, dwa fotele spory stolik i dwie duże szafy. Nie liczyłem już małych komódek po obu stronach łóżka i okno na środku ściany pokoju.
- Wręcz cudownie... - mruknąłem. - Zamawiam jedno z łóżek.
- To ja biorę fotel - uśmiechnął się Ras. Często jak u mnie nocował spał właśnie na fotelu u mnie w pokoju lub w pokoju gościnnym. Ponoć u siebie też tak sypiał, więc dla niego to raczej nowość nie była.
Dziewczyny jedynie wzruszyły ramionami i wskoczyły razem na jedno łóżko. Chichotały przy tym.
Uśmiechnąłem się przelotnie po czym zamknąłem drzwi na klucz. Nie lubiłem jak ktoś wchodził bez zapowiedzi, a to często się zdarzało. Przekonałem się o tym pół roku temu na wyjeździe.
Usiadłem na łóżko i rzuciłem pod nie walizkę rozkładając się wygodnie.
- Tylko nie zaśnij! - zaśmiał się Ras który już się wygodnie ułożył na fotelu. - Ale dacie mi jakąś kołdrę co?
Uśmiechnąłem się i rzuciłem mu jedną z kołder z łóżka. Trafiłem w głowę i wszyscy zaśmiali się.
- Ej... - zaczęła Ali. - O której będzie śniadanie? Jest dopiero ósma!
- Co? - krzyknęliśmy zgodnie.
Jakoś nikt nie sprawdzał która godzina. Wszyscy raczej byli przejęci wyjazdem i nie sprawdzali która godzina... ktoś próbował do nas wejść gdy mu się to nie udało zapukał.
Poszedłem dość wolno. W drzwiach stał Clay, zastępca gospodarza naszej klasy.
- Coin powiedziała, że za pięć minut mamy być na dole na śniadaniu - uśmiechnął się gdy ujrzał nasz pokój. - Fajnie tu macie.. - zbliżył się ciut i szepnął - Co ty na t, aby zrobić pierwszego dnia taką małą drobną imprezę? Coin ma pokój w oddzielnym domku - uśmiechnął się.
- A wież, że to niezły pomysł - uśmiechnąłem się do reszty.
Każdy wiedział co jest grane. Wszyscy się uśmiechnęli. Zebraliśmy się razem z Clay'em i poszliśmy na dół. Na stołówkę prowadził korytarz, który prowadził do drugiej części domku. Dalej zauważyłem, że jest duża sala. Miałem tycią nadzieje, że zrobią choć jedną imprezę.
Został tylko jeden stół, przy którym siedziała jakaś dziewczyna. Była chyba z naszej klasy. Też była nowa. Clay westchnął ciężko.
- Tylko nie ona...
- Znasz ją?
- Jest z nami w klasie od pół roku... przeniosła się z klasy C. Siedzi ze mną w ławce... powiedzmy, że jest mocno wybuchowa... - powiedział dość.. dziwnie. Miałem przeczucie, że może być wesoło.
- Serio? - zapytała z niedowierzaniem Spectra - Wydaje się fajna!
Uśmiechnęła się i podeszła szybciej do stolika. Usiadła koło niej. Obok Spectry rzecz jasna siadła Aliessa. Ja postanowiłem już usiąść koło blondynki niż koło Ali. Ras usiadł obok mnie i pośrodku na przeciwko blondynki zasiadł Clay.
- Cześć Taiga... - odezwał się niepewnie.
Dziewczyna spojrzała na niego zielonymi oczami. Prawie tak samo dużymi jak ma Spectra. Uśmiechnęła się jakby, ale szybko przybrała kamienny wyraz twarzy.
- Cześć Clay - odezwała się, według mnie ma dziwny akcent... - A wy to kto? - spojrzała na nas. najdłużej patrzyła na mnie. Jej wyraz się nieco zmienił... znałem już to... Westchnąłem ciężko i spuściłem głowę.
- Jestem Ash - odezwałem się... a raczej mruknąłem. - To Rassell - pokazałem na kumpla siedzącego obok mnie. - To Aliessa - nie wiem czemu ale powiedziałem jej imię z naciskiem jakbym już ostrzegał Taigę, że z nią coś nie tak. - A to Spectra - odezwałem się miękko i uśmiechnąłem się pod stołem. Miałem do niej słabość to fakt.
Najbardziej pociągały mnie te jej cudne fioletowe oczy! Takie duże i niesamowite!Ah! Głupek! Przestań tak myśleć... przecież nie powinienem myśleć o żadnej... Rori, mój najlepszy kumpel jest w szpitalu a mi się zachciało romansów? Idiota ze mnie i tyle.
Śniadanie przeszło jakoś w milczeniu. Nikt nie rozmawiał. Cisza mnie trochę denerwowała. Kiedy już skończyliśmy wszyscy poszliśmy do siebie. Takie miałem wrażenie.. nie zauważyłem, że Taiga idzie za nami, ujrzałem ją dopiero gdy miałem zamiar zamknąć drzwi.
- Coś chcesz? - zapytałem uśmiechając się i oparłem się o framugę drzwi.
- Poznać cię - odezwała się nieśmiało i spuściła głos.
- Może kiedy indziej... muszę się wypakować.
- Em.. okej - uśmiechnęła się i odeszła w pośpiechu zarumieniona.
Westchnąłem i szedłem do pokoju. Wyciągnąłem torbę spod łóżka i poukładałem rzeczy jak mi się tam zachciało... czyli ni jak... ciuchy rzuciłem do szafy. Książki schowałem do komody, tableta położyłem pod poduszkę... i jakoś to było. Westchnąłem i padłem na łóżko.
- Obudźcie mnie za godzinę.
Nie słuchałem tego co oni tam mówili, zamknąłem oczy, włożyłem słuchawki do uszy i przysnąłem. Postanowiłem kontynuować drzemkę którą przerwano mi w autokarze.
------------------------------------------------------------------------------------
No! To teraz mam już 7 postaci al'a głównych :3 ( oczywiście Ash będzie zawsze tym najgłówniejszy :3 )
Mam nadzieję, że się podoba... bo tu się troszkę rozkręcę ^^
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz