Pierwszy raz zdarzyło mi się zasnąć na lekcji. Kiedy zadzwonił dzwonek powoli otworzyłem oczy. Mruknąłem z niezadowolenia, kiedy spojrzałem w lewo zauważyłem, że dziewczyna się na mnie gapi.
- Od kiedy się tak gapisz? - zapytałem trzymając twarz na ręce, przez bluzę raczej bełkotałem niż mówiłem.
- Cały czas - uśmiechnęła się - Jesteś słodki kiedy spisz.
Otworzyłem szerzej ozy po czym zacząłem się zbierać, gdyż Ras zaczął mi kopać krzesło ponaglając mnie.
Niemrawo poszedłem za kumplami. Dziewczyna szła za nami, nie odstępowała nas ani na krok.
Zaczęło mnie to denerwować. Doszliśmy do naszej sali. Wchodziłem ostatni, kiedy miałem zamykać drzwi dziewczyn wśliznęła się szybko i spojrzała na mnie uśmiechając się szeroko.
- Wyjdź! - wrzasnął na nią Rassell i zaczął ją wypychać za drzwi.
- Uspokój się! - Rori zeskoczył z parapetu i zaczął odciągać Ras'a który się rzucał jak szalony kibic na meczu.
Popchnąłem Aliessę w stronę fotela i posadziłem ją. Spojrzała na mnie ciut zaskoczona, a po chwili się uśmiechnęła. Ras wrzeszczał coś pod jej adresem, chyba padło nawet kilka obraźliwych słów. W tym momencie dziękowałem, że Rori ma siłę jak dwóch chłopów.
- Powiedziałaś, że pokażesz tu, więc pokazuj - mówiłem lekko zdenerwowany.
Dziewczyna powoli i spokojnie wyjęła tą samą księgę co na lekcji. Otworzyła ją na tej samej stronie.
- To wcale nie takie najciekawsze, ale jedne z popularniejszych - odezwała się wpatrzona w skrawek gazety.
Wziąłem od niej księgę i położyłem na stole, zaciekawiony Rassell przestał się rzucać i podszedł razem z Rori'm. Czcionka była inna niż w teraźniejszych gazetach, dlatego też dziwnie się czułem gdy ją czytałem.
"Zabójstwa w Austech" tytuł niby wydawał się ciekawy.
"W małym miasteczku o nazwie Austech dochodziło ostatnio do dziwnych morderstw. Niektóre były upozorowane na samobójstwa, jednak jeden charakterystyczny szczegół jasno mówił, że zabójcą jest jeden i ten sam sprawca" Skrzywiłem się lekko. Nikt nigdy nie mówił o morderstwach ani chociażby o jakichś wypadkach. Austech od kiedy tylko pamiętam było bardzo spokojnym miastem. Czyżby wszyscy chcieli to wymazać z pamięci? "Nie ma jeszcze zbytnich dowodów aby ustalić kim on jest. Nie zostawia śladów, nie licząc jednego. Każda z ofiar miała sprytnie schowane pod ubraniem wypalenie.
- To tak jakby ktoś znakował krowę. Mimo iż jest ten znak nie możemy ustalić sprawcy.
Wypowiada się naczelny z policji."
Kartka w tym miejscu była rwana i nie mogłem doczytać tego co było dalej.
- Co jest dalej? - zapytał zaciekawiony Rori, był równie zaskoczony co ja.
- No właśnie - poparł go Rassell.
- Sama nie wiem - pokręciła bezradnie głową - Chciałam się tego też dowiedzieć. Gazeta jest z siedemdziesiątego ósmego...
- Czyli sprzed trzydziestu sześciu lat... myślisz... - zaczął niepewnie Rori
- W zasadzie on może jeszcze żyć. Nie wiem czy go złapali. A co jak tam siedzi gdzieś w ukryciu...
- Weź kurwa nie strasz! - odskoczył wystraszony Ras, zawsze bał się dwóch rzeczy, braku akceptacji i tego, że ktoś go zabije. Zapewne poczuł się zaskoczony. Najwidoczniej obraz wspaniałego i spokojnego miasta które do tych czas znał właśnie legło w gruzach. Usiadł w koncie i zwinął nogi pod brodę.
Podszedłem do niego i położyłem mu rękę na ramieniu.
- Nie martw się, wszystko będzie dobrze - uśmiechnąłem się do niego lekko.
- Skąd wiesz? - mówił z łzami w oczach. Pierwszy raz widziałem aby był tak wystraszony.
- Bo wiem - przytuliłem lekko przyjaciela. Po czym szybko wstałem i spojrzałem na dziewczynę.
---------------------------------------------------------------------------------
Zostawiam ciut napięcia. Ciekawe czy Ash się zgodzi na poszukiwania czy nie :3
Dowiecie się jutro ^^
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz