wtorek, 12 sierpnia 2014

Rozdział 2.4

Zamurowało mnie gdy usłyszałem to imię. Miałem nadzieję, że to tylko głupi zbieg okoliczności, że może to ja się przesłyszałem w tym śnie... choć teraz nasuwało mi się jeszcze pytanie czy... to na pewno był sen?
Stałem tak znieruchomiały. Rassell mnie szturchnął lekko w ramię. Spojrzałem na niego. Wszyscy się na mnie dziwnie patrzyli.
- No co? - zapytałem unosząc lekko ramionami.
- Coś się stało? Znasz ją? - zapytała Ali
- Nie... - odparłem niemrawo i pokręciłem głową.
 Choć teorii prawda była inna. Widziałem ją, jeśli była taka samo to mogłem zacząć się bać. Bo komu śni się dziewczyna, a potem ją spotyka na żywo? Chyba nikomu... zwłaszcza jeśli takowej nie znasz.
- To poznasz. - uśmiechnęła się do mnie. - Jutro przyjeżdża do miasta. Będzie mieszkać na obrzeżach Austech... zraz ta uliczka nazywa się Matajiri... czy jakoś tak - wzruszyła ramionami a ja znów zdębiałem.
- Ty tam mieszkasz co nie? - spojrzał na mnie pytająco Rori.
- No tak... Matajiri 7886... - zawahałem się. Mieszka blisko? Błagam nie...
- A ona mieszkać będzie na... - zerknęła na telefon wyszukując chyba odpowiedniej wiadomości po czym pomachała mi nim przed nosem. - 7883. - uśmiechnęła się.
Poczułem się tak jakby to była jakaś podła konspiracja... a Aliessa wydała mi się bardziej pojebana niż wcześniej stwierdził to Rori. 7883 był blokiem na przeciwko mojego... już czułem, że będzie to koszmar. Z góry założyłem nieprzespane noce i ogromny stres. Już nawet czułem się zestresowany.
- Wręcz świetnie - wymamrotałem i padłem na fotel. Chyba każdy usłyszał mój sarkazm.
- Nie cieszysz się? - zapytała Aliessa. - Z tego co czytałam w twojej teczce w okolicy nie będziesz miał nikogo znajomego oprócz niej... oj! - zakryła usta dłonią.
- Co ty zrobiłaś? - zerwałem się gwałtownie i spojrzałem na nią wściekle. - Jeśli nie zapomnisz tego co przeczytałaś to przysięgam, że nie wiem co ci zrobię!
- No dobrze... - wydawała się wystraszona.
O dobrze, niech wie, że nie dam się tak łatwo, nie miała prawa zajrzeć do mojej teczki. Nikt nie ma prawa oprócz osób uprawnionych... czyli w sumie nielicznych nauczycieli i reszty grona pedagogicznego. Tak... ja znałem dane każdego... ale taka była moja rola, byłem w końcu głównym gospodarzem nie moja wina.
- Dobra - usiadłem. - Gadaj jak niby nam pomoże ta cała Spectra - odezwałem się bez wyrazu. Chciałem zamaskować niepokój który we mnie rósł, przecież to nie może być przypadek, przestaję w to wierzyć.
- Spectra jest hakerem. Może dostać się do akt tej sprawy... co prawda nie będzie to jednego dnia... zabezpieczeń jest wiele, a hasła są bardzo zmyślne, czytałam o tym troszkę...
- Czyli mamy się włamać do tajnych akt... a jak ona niby to zatuszuje? Przecież zostaną ślady. - Rassell był całkiem niezły w te klocki, włamał się kilka razy na dziennik nauczycielski i zmieniał sobie i Rori'emu oceny. Umiał to zatuszować, tak że nic nie było widać.
- Racja... skąd to wież? - spojrzała na niego zaskoczona a jednak po chwili błysła jej iskierka w oku. - Znasz się na tym? - zapytała w końcu.
- Tak umiem... włamywałem się trochę do dziennika komputerowego... i na kilka innych stronek... umiem wszystko ładnie zatuszować tak, że nic nie widać. - usiadł dość dumnie na krześle przy stoliku.
- To świetnie! Dasz radę ze mną pracować? - odezwał się cienki głos.
Głos który już znałem. Zerknąłem w bok. Stałam tam. Ubrana w ciemnofioletową mini sukienkę. Miała na sobie jaśniejsze bolerko i wysokie czarne buty, takie same jak w moim śnie. Włosy także miała spięte w kucyki, tym razem ciut wyższe. I znów widziałem te fioletowe wielkie oczy. Bardzo ładne i bardzo tajemnicze. Nie umiem określić dlaczego tak bardzo mnie pociągają, może dlatego, że są tak wyjątkowe?
- Kim jesteś? Jak się tu dostałaś!? - zapytał dość groźnie a zarazem ochryple ( co dodało tylko tego, że wydawał się bardziej zdenerwowany niż był na prawdę ).
- Jestem Spectra - rzuciła czarną torbę po mój fotel i uśmiechnęła się - Cześć Ash. - rozejrzała się po pokoju, a gdy jej oczy stanęła na Aliess'sie pisnęła radośnie. - Ali!
- Spectra!
Rzuciły się sobie na szyję. Typowe zachowanie dziewczyn... zacząłem podejrzewać, że obie kiedyś siedziały choć dzień w psychiatryku... nawet byłem pewny, że choć jedna z nich ( konkretnie Aliessa ) miała jakieś problemy z głową.
- Skąd znasz jego imię? - Zapytał Rassell wskazując na mnie.
- O... bo... - zaczęła się plątać... wiedziała o mnie więcej niż było pewnie widać... więc może ten sen... to nie był tylko sen? Co tu jest grane!! - Aliessa mi opowiadała! - odezwała się jakby dopiero ją olśniło, że może tym się obronić.
- Czy ty przypadkiem nie kręcisz? - zapytał oschle Rori... widać było, że jej nie polubił... w końcu miał inne gusta, a nawet jeśli nie o to chodzi to jej zachowanie jest bardzo podejrzane, zapewne nie tylko ja to widzę.
- No skąd! - pomachała ręką i zrobił słodką i niewinną minę - Ali, masz bardzo fajnych przyjaciół... i bardzo - spojrzała na mnie i Rassell'a. - Słodkich. - uśmiechnęła się.
- Pff - Ras odwrócił głowę. Nie kręciła go żadna.
Rori poczuł się jakby urażony. W końcu w szkole jest uznawany za całkiem przystojnego, takie słowa to dla niego jak obelga. Nie został wymieniony. ale po chwili jakby dotarło do niego, że jak ma być wymieniony skoro na początku tak zareagował na jej obecność?
Ja natomiast mimo wszystko byłem bardzo zaniepokojony. Dziewczyna mąciła w głowie moich przyjaciół, ale ja po tym śnie nie wierzyłam w praktycznie żadne z jej słów.
- To jak? - spojrzała na Ras'a. - Pomożesz mi w tym włamie? Nie idzie mi tuszowanie śladów...
- Ugh... - westchnął i spojrzał na nią niemrawo. - Mogę ci pomóc... kiedy zaczniemy?
- Em... może od jutra? - uśmiechnęła się. - Wpadniesz do mnie.
- Do Ciebie? Na Matajiri 7883? - zapytał z niedowierzaniem. Rassell mieszkał na Traitorous Street 1... czyli nie dość, że blisko Kinghorn to jeszcze bardzo daleko od Matajiri. - Jak niby mam się tam dostać!!?
- Daleko masz? - dziewczyna spojrzała na niego unosząc jedną brew po czym jakby ją olśniło - Ah! No jo... to ja zajdę do Ciebie - uśmiechnęła się.
Miałem wrażenie, że to wszystko będzie trwać bardzo długo, a ta cała znajomość nie bardzo mnie kręciła... zwłaszcza jeśli chodzi o Spectre... jest bardzo podejrzana...
Zadzwonił dzwonek. Wszyscy za wyjątkiem Spcerty jęknęli... już każdy miał dość bezsensownych lekcji... w głębi ducha modliłem się o to, aby odwołali resztę lekcjo... miałem wszystkiego powyżej uszu!

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz